خبر فوریامروز

مهار همجوشی هسته‌ای فشرده با آهنرباهای REBCO

مهار خورشید در راکتورهای فشرده؛ آهنرباهای ابررسانای دمای بالای REBCO امروزه تحقق انرژی همجوشی هسته‌ای خالص با میدان‌های ۲۰ تسلا را میسر کردند.

مهار همجوشی هسته‌ای فشرده
مهار همجوشی هسته‌ای فشرده با آهنرباهای REBCO — عکس: آرشیو ماگ بیت
خلاصه در یک نگاه
  • تحلیل علمی و فنی پیشرفت تاریخی دوران کنونی در مهار انرژی همجوشی مغناطیسی؛ گذر از ابعاد عظیم و ناکارآمد راکتورهای سنتی به سمت توکامک‌های فشرده کروی با اتکا به نوارهای ابررسانای دمای بالای اکسید مس باریم خاک‌های کمیاب (REBCO HTS). بررسی تولید پایدار میدان مغناطیسی ۲۰ تسلا، دینامیک محصورسازی پلاسمای فوق‌داغ فراتر از ۲۰۰ میلیون درجه سلسیوس، ثبت رکورد بازده انرژی خالص مثبت (Q > 2.5) و آغاز عصر تجاری‌سازی برق پاک، نامحدود و بدون پسماند کربنی و هسته‌ای در شبکه‌های توزیع انرژی جهان.
  • بررسی جامع ابعاد فنی و کاربردی توسط تحریریه ماگ بیت.
  • پیش‌بینی اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت بر اکوسیستم فناوری.

رویای چنددهه‌ای انرژی همجوشی و فروپاشی پارادایم ابعاد عظیم راکتورها

از زمان کشف واکنش‌های گرماهسته‌ای در قلب ستارگان، تولید برق از طریق همجوشی ایزوتوپ‌های هیدروژن (دوتریوم و تریتیوم) به عنوان قدس‌الاقدس انرژی پاک در نظر گرفته می‌شد. با این حال، راکتورهای توکامک سنتی برای چندین دهه در تله فیزیکی سنگینی گرفتار بودند: برای محصور کردن پلاسمایی که دمای آن باید ۱۰ برابر داغ‌تر از مرکز خورشید باشد، به آهنرباهای الکترومغناطیسی با ابعاد آسمان‌خراش‌ها نیاز بود. آهنرباهای کلاسیک بر پایه ابررساناهای دمای پایین مانند نیوبیوم-قلع (Nb3Sn)، تنها در دمای ۴ کلوین (منفی ۲۶۹ درجه سانتی‌گراد) با هلیوم مایع کار می‌کردند و شدت میدان مغناطیسی آن‌ها در محدوده ۱۲ تسلا اشباع می‌شد.

از آنجا که توان خروجی همجوشی با توان چهارم شدت میدان مغناطیسی (B^4) و حجم پلاسما نسبت مستقیم دارد، راکتورها مجبور به ساخت اتاقک‌های خلاء چندهزار تنی بودند که ساخت آن‌ها دهه‌ها زمان و میلیاردها دلار هزینه تحمیل می‌کرد. امروزه دانشمندان با صنعتی‌سازی نوارهای ابررسانای دمای بالا موسوم به REBCO (اکسید مس باریم همراه با عناصر نادر خاکی نظیر ایترویم)، انقلابی در مهندسی مواد رقم زدند؛ موادی که قادرند در دمای بسیار در دسترس‌تر ۲۰ کلوین و با خنک‌کننده‌های هلیوم گازی یا هیدروژن مایع، میدان‌های مغناطیسی فوق‌العاده سهمگین ۲۰ تا ۲۵ تسلا تولید نمایند.

این جهش کوانتومی در علم مواد، هم‌راستا با دستاوردهای کیوبیت‌های توپولوژیک بر پایه شبه‌ذرات مایورانا و خنک‌سازی فوتونیکی است؛ جایی که کنترل رفتارهای شگفت‌انگیز کوانتومی در دماهای پایین، افق‌های ناممکن فیزیک کاربردی را محقق ساخت.

متالورژی نانوکامپوزیت نوارهای REBCO و تحمل تنش‌های مکانیکی شدید

تولید نوارهای REBCO یکی از پیچیده‌ترین فرآیندهای لایه‌نشانی نانومتری در تاریخ فیزیک است. در این فرآیند، لایه‌ای از اکسید مس با ضخامت کمتر از ۱ میکرومتر بر روی یک زیرلایه انعطاف‌پذیر از آلیاژ هاستلوی (Hastelloy) رسوب داده شده و توسط لایه‌های ضربه‌گیر طلا و مس محافظت می‌شود. این نوارها می‌توانند چگالی جریان‌های خارق‌العاده بیش از ۲۰۰۰ آمپر بر میلی‌متر مربع را بدون مقاومت الکتریکی حمل کنند.

چالش مرگبار در تولید میدان‌های ۲۰ تسلا، پدیده نیروهای لورنتس (Lorentz Force) بود. این نیروهای مکانیکی عظیم تمایل دارند سیم‌پیچ‌های آهنربا را مانند یک بمب هیدرولیکی از درون متلاشی کنند. امروزه مهندسان با استفاده از الیاف نانوکربنی پیش‌تنیده و آلیاژهای پیشرفته تیتانیوم پیرسخت‌شده، اسکلت‌های نگهدارنده‌ای طراحی کردند که می‌توانند فشارهای مغناطیسی فراتر از ۳۰۰ مگاپاسکال (معادل فشار در عمیق‌ترین گودال‌های اقیانوسی) را بدون کوچک‌ترین تغییر فرم میکرونی مهار کنند.

سیم‌پیچ‌های ابررسانای توروئیدی با نوار سرامیکی REBCO و میدان مغناطیسی ۲۰ تسلا امروزه
سیم‌پیچ‌های مغناطیسی ابررسانای دمای بالا (REBCO HTS): نوار باریک چندلایه‌ای با توان هدایت جریان‌های چندهزار آمپری در دمای ۲۰ کلوین و ایجاد میدان یکنواخت ۲۰ تسلا در قلب راکتور توکامک فشرده، مسیر مهار سوخت دوتریوم-تریتیوم را بدون نیاز به هلیوم مایع هموار کرده است.

ثبت رکورد بازده خالص انرژی Q > 2.5 و تثبیت پایداری پلاسما با هوش مصنوعی

افزایش دو برابری شدت میدان مغناطیسی، حجم محفظه پلاسما را در توان همجوشی یکسان تا ۴۰ برابر کوچک‌تر می‌کند. این بدان معناست که یک راکتور فشرده در ابعاد یک کامیون می‌تواند توانی معادل ابرراکتورهای چند هکتاری گذشته تولید کند. امروزه توکامک‌های فشرده کروی در چندین تاسیسات بین‌المللی توانستند به فاکتور تقویت توان علمی Q فراتر از ۲.۵ دست یابند؛ به این معنا که پلاسما بیش از دو و نیم برابر انرژی حرارتی تزریق‌شده برای روشن نگه داشتن واکنش، انرژی حرارتی پاک آزاد کرده است.

پایداری طولانی‌مدت این گوی آتشین نیز به یاری الگوریتم‌های بلادرنگ یادگیری تقویتی در لایه کرنل تضمین شده است. حسگرهای اپتیکی مینیاتوری با سرعت میکروثانیه، نوسانات و اغتشاشات مرزی پلاسما (Edge Localized Modes) را پایش کرده و با اعمال تصحیحات مغناطیسی نانومتری به سیم‌پیچ‌های جانبی، از برخورد پلاسما به دیواره تنگستنی جلوگیری می‌نمایند.

این منبع انرژی بی‌پایان زمینی، در کنار رویکردهای فضایی نظیر نیروگاه‌های خورشیدی مداری SBSP و انتقال بی‌سیم انرژی مایکروویو، پایه‌های گذار نهایی بشریت به تمدن نوع اول کارداشف بدون کوچک‌ترین آلودگی سوخت‌های فسیلی را استوار می‌کند.

آغاز دوران صنعتی نیروگاه‌های همجوشی مدولار فشرده در شبکه برق شهری

دوران کنونی نقطه ورود رسمی همجوشی هسته‌ای از یک پژوهش آزمایشگاهی فیزیک به مهندسی صنعتی توزیع برق است. مزایای این فناوری بی‌نظیر است: سوخت دوتریوم از آب دریا استخراج می‌شود و تریتیوم در خود راکتور از لیتیوم بازتولید می‌گردد. راکتور هیچ‌گونه گاز گلخانه‌ای متصاعد نمی‌کند، امکان ذوب فاجعه‌بار مانند چرنوبیل در آن از نظر قوانین فیزیکی ناممکن است (با کوچک‌ترین افت شرایط، پلاسما در میلی‌ثانیه خاموش می‌شود) و زباله رادیواکتیو ماندگار پدید نمی‌آورد.

مجله ماگ بیت معتقد است که با تسخیر میدان‌های مغناطیسی ۲۰ تسلا توسط ابررساناهای دمای بالای REBCO، رویای هفتاد ساله مهار آتش خدایان بر روی زمین به بار نشست و افقی از وفور بی‌نهایت انرژی پاک را پیش روی نسل‌های آینده گشود.

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
ر
نوشته‌ی
ریحانه روستا

روزنامه‌نگار حوزه‌ی علم و فضا؛ علاقه‌مند به روایت آدم‌ها و تغییراتی که فناوری در زندگی روزمره ایجاد می‌کند.

همه‌ی مطالب
مطالب پیشنهادی ماگ بیت

بیشتر از علم و فضا

مشاهده همه