خبر فوریامروز

ماموریت تاریخی کاوشگر اروپا کلیپر ناسا به سوی قمر مشتری؛ جستجوی نشانه‌های حیات در اقیانوس پنهان اروپا، ابزارهای راداری پیشرفته و مهندسی فضایی ژرف

تحلیل جامع ماموریت فضاپیمای Europa Clipper ناسا به قمر یخی مشتری؛ مهندسی بزرگ‌ترین کاوشگر سیاره‌ای تاریخ، رادار نفوذگر در یخ REASON و شانس کشف حیات در اقیانوس زیرسطحی.

بررسی ماموریت فضایی کاوشگر اروپا کلیپر ناسا به سوی مشتری
ماموریت تاریخی کاوشگر اروپا کلیپر ناسا به سوی قمر مشتری — عکس: آرشیو ماگ بیت
خلاصه در یک نگاه
  • سازمان فضایی ناسا با پرتاب کاوشگر ۵.۷ تنی اروپا کلیپر (Europa Clipper) توسط موشک فالکون هوی اسپیس‌ایکس، جاه‌طلبانه‌ترین ماموریت دهه‌های اخیر برای ارزیابی حیات‌پذیری در منظومه شمسی را آغاز کرد. این فضاپیمای عظیم با بال‌های خورشیدی ۳۰ متری، سفری ۲.۹ میلیارد کیلومتری را به مقصد قمر یخی مشتری در پیش دارد تا به وسیله ۹ ابزار علمی پیشرفته، ضخامت پوسته یخی، ترکیب شیمیایی آبفشان‌ها و شوری اقیانوس پنهان اروپا را که حجمی دو برابر مجموع تمام اقیانوس‌های زمین دارد، مورد واکاوی قرار دهد.
  • بررسی جامع ابعاد فنی و کاربردی توسط تحریریه ماگ بیت.
  • پیش‌بینی اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت بر اکوسیستم فناوری.

آغاز سفری تاریخی به سوی رازآلودترین دنیای اقیانوسی منظومه شمسی

در یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ اخترزیست‌شناسی، سازمان فضایی ناسا فضاپیمای اروپا کلیپر (Europa Clipper) را از پایگاه فضایی کندی بر فراز پرتابگر فالکون هوی به فضا فرستاد. این کاوشگر با وزن بیش از ۵.۷ تن، بزرگ‌ترین فضاپیمایی است که ناسا تاکنون برای ماموریت‌های سیاره‌ای طراحی و ساخته است. هدف نهایی این کاوشگر، قمر یخ‌زده اروپا در مدار مشتری است؛ جهانی که دانشمندان آن را محتمل‌ترین زیستگاه برای میزبانی از حیات میکروبی فراتر از زمین می‌دانند.

دستیابی به اعماق منظومه شمسی نیازمند نوآوری‌های چشمگیر مهندسی موشکی است؛ همان‌گونه که دستاوردهای موشکی در شاهکار تاریخی اسپیس‌ایکس در پرواز پنجم استارشیپ مرزهای پرتاب‌های فضایی را جابه‌جا کرد. فضاپیمای اروپا کلیپر با پنل‌های خورشیدی ۳۰.۵ متری، مسیری ۲.۹ میلیارد کیلومتری را طی خواهد کرد تا پس از دریافت کمک گرانشی از مریخ و زمین، در آوریل ۲۰۳۰ به مدار مشتری برسد.

چرا قمر اروپا کانون توجه اخترزیست‌شناسان جهان است؟

قمر اروپا در زیر لایه‌ای به ضخامت ۱۵ تا ۲۵ کیلومتر از یخ‌های سخت، اقیانوسی سراسری از آب مایع و شور با عمق تقریبی ۱۰۰ کیلومتر پنهان کرده است. محاسبات ژئوفیزیکی نشان می‌دهد حجم کل آب مایع موجود در این اقیانوس، بیش از دو برابر تمام اقیانوس‌های کره زمین است. اما چه عاملی مانع از انجماد این آب در دمای منفی ۱۶۰ درجه سانتی‌گرادی سطح قمر می‌شود؟

پاسخ در نیروهای جزر و مدی گرانشی نهفته است. جاذبه خردکننده سیاره مشتری و برهم‌کنش گرانشی با اقمار آیو و گانیمید، باعث اصطکاک و دگرشکلی مدام در گوشته سنگی اروپا می‌شود. این اصطکاک، گرمای درونی پایداری تولید کرده و بستر اقیانوس را فعال نگه می‌دارد. به عقیده اخترزیست‌شناسان، دریچه‌های گرمایی هیدروترمال در کف اقیانوس اروپا با آزادسازی مواد معدنی و هیدروژن، محیطی ایده‌آل برای شکل‌گیری حیات شیمیوسنتزی مشابه نخستین حیات زمینی پدید آورده‌اند.

نمودار برش مقطعی لایه‌های درونی قمر اروپا؛ پوسته یخی، اقیانوس زیرسطحی و دریچه‌های هیدروترمال
تصویر برش‌خورده ساختار ژئوفیزیکی قمر اروپا: پوسته یخی بیرونی به ضخامت ۱۵ تا ۲۵ کیلومتر، اقیانوس آب شور زیرسطحی با عمق تقریبی ۱۰۰ کیلومتر، دریچه‌های گرمایی هیدروترمال در بستر سنگی و هسته فلزی که محیطی مستعد برای پیدایش حیات را فراهم ساخته‌اند.

تسلیحات علمی ۹ گانه؛ رادار REASON و شکار مولکول‌های آلی در فضا

کاوشگر اروپا کلیپر برای کشف ناشناخته‌ها، به ۹ ابزار آزمایشگاهی پیشرفته مجهز است. برترین ابزار این کاوشگر، رادار نفوذگر در یخ REASON است که با دو فرکانس ۹ و ۶۰ مگاهرتز، امواج رادیویی را تا عمق ۳۰ کیلومتری پوسته یخی ارسال می‌کند تا ضخامت دقیق یخ، دریاچه‌های معلق درون‌پوسته و مرز یخ با آب مایع را نقشه‌برداری کند.

علاوه بر رادار، طیف‌سنج جرمی MASPEX ترکیب گازها و مولکول‌های پرتاب‌شده در فضا را با دقت اتمی می‌سنجد. اگر آبفشان‌های اروپا ذرات اقیانوس را به فضا شلیک کنند، غبارسنج سطحی SUDA این ذرات یخ را مستقیماً حین پرواز به دام انداخته و ساختار مولکول‌های آلی آن‌ها را تحلیل خواهد کرد. همچنین طیف‌سنج فروسرخ MISE و تصویربردار حرارتی E-THEMIS به شناسایی کانون‌های خروج آب گرم تازه از دل شکاف‌های یخی خواهند پرداخت.

جدول مقایسه جامع شاخص‌های ژئوفیزیکی قمر اروپا در برابر زمین و مشخصات فضاپیما

برای درک بهتر ابعاد شگفت‌انگیز این ماموریت، مشخصات قمر اروپا و فضاپیمای کلیپر در جدول تحلیلی زیر مقایسه شده است:

شاخص مقایسه‌ای | قمر اروپا (مشتری) | سیاره زمین | فضاپیمای اروپا کلیپر (ماموریت) قطر بدنه کروی: | ۳,۱۲۰ کیلومتر (کوچک‌تر از ماه) | ۱۲,۷۴۲ کیلومتر | ۳۰.۵ متر (طول بازوهای پنل خورشیدی) ضخامت لایه آب / یخ: | ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلومتر (پوسته + اقیانوس) | میانگین ۳.۷ کیلومتر (اقیانوس‌ها) | ابعاد بدنه اصلی: ۵ در ۳ متر حجم آب مایع در دسترس: | بیش از ۲ برابر کل اقیانوس‌های زمین | حدود ۱.۳۳ میلیارد کیلومتر مکعب | مجهز به ۹ ابزار آزمایشگاهی پیشرفته ضخامت پوسته صلب یخی: | ۱۵ الی ۲۵ کیلومتر یخ فشرده | پوسته سنگ سیلیکاتی ۵ تا ۷۰ کیلومتر | نفوذ راداری REASON تا ۳۰ کیلومتر دمای متوسط سطح: | منفی ۱۶۰ تا منفی ۲۲۰ درجه سانتی‌گراد | مثبت ۱۵ درجه سانتی‌گراد | پناهگاه محافظتی تشعشع تیتانیومی منبع انرژی حیات احتمالی: | گرمایش جزر و مدی + دریچه‌های هیدروترمال | فتوسنتز نور خورشید + زمین‌گرمایی | باتری و ۲ بال خورشیدی عظیم مدت زمان سفر و ورود: | گردش مداری ۳.۵ روزه به دور مشتری | چرخش ۳۶۵ روزه به دور خورشید | ۵.۵ سال پرواز (ورود مداری: آوریل ۲۰۳۰)

این آمار اثبات می‌کند اروپا بزرگ‌ترین منبع آب مایع پایدار در دسترس منظومه شمسی است؛ کشفی که همگام با یافته‌های نجومی در کشف زیست‌نشانه‌های کیهانی با جیمز وب، تعریف ما از دنیاهای زیست‌پذیر را دگرگون ساخته است.

جان‌سختی در جهنم تشعشعات مشتری؛ زره تیتانیومی و الگوی پرواز ۴۹ گانه

میدان مغناطیسی قدرتمند سیاره مشتری، ذرات باردار پرانرژی خورشید و آیو را به دام انداخته و کمربندهای تابشی بسیار مخربی با میلیون‌ها ولت الکترون ایجاد می‌کند. استقرار دائمی فضاپیما در مدار اروپا موجب ذوب سریع بردهای الکترونیکی در اثر دوز مرگبار پرتوها می‌شد.

مهندسان ناسا برای غلبه بر این چالش، قلب الکترونیکی و پردازنده‌ها را درون یک محفظه ضخیم آلومینیوم و تیتانیومی جاسازی کردند که تابش رادیواکتیو را تا صدها برابر مهار می‌کند. همچنین اروپا کلیپر به جای توقف در منطقه پرخطر، در مداری کشیده به دور مشتری می‌چرخد و طی ۴۹ پرواز نزدیک (Flyby) از ارتفاع ۲۵ تا ۱۰۰ کیلومتری سطح اروپا عبور کرده و داده‌برداری می‌کند.

تغذیه از نور کم‌فروغ مشتری؛ شاهکار پنل‌های خورشیدی ۳۰ متری

در فاصله ۸۰۰ میلیون کیلومتری از خورشید، شدت تابش نور به ۳ الی ۴ درصد مدار زمین کاهش می‌یابد. در گذشته برای ماموریت‌های دوردست از ژنراتورهای هسته‌ای رادیوایزوتوپی پلوتونیوم استفاده می‌شد، اما محدودیت سوخت پلوتونیوم ۲۳۸ ناسا را به ساخت بزرگ‌ترین سامانه خورشیدی فضایی سوق داد.

دو بال فتوولتائیک فضاپیما با سلول‌های چندپیوندی حتی در نور کم‌رمق مشتری حدود ۷۰۰ وات توان تولید می‌کنند و در برابر سرمای شدید و بمباران ذرات مقاومند. توسعه چنین سامانه‌هایی، گامی اساسی در ساخت پایگاه‌های آینده در ماموریت آرتمیس و تلسکوپ نانسی رومان و سفرهای اکتشافی دوردست به شمار می‌رود.

پایان تنهایی بشر؟ چشم‌انداز زیست‌شناسی فضایی در سال ۲۰۳۰

اروپا کلیپر به سنجش سه پیش‌شرط بنیادین حیات یعنی آب مایع، عناصر آلی اساسی (کربن، هیدروژن، نیتروژن، اکسیژن، فسفر و گوگرد) و منبع انرژی متابولیک می‌پردازد. اثبات این شروط، زمینه را برای اعزام ماموریت‌های بعدی نظیر کاوشگرهای فرودگر و ربات‌های زیردریایی اقیانوس‌پیما مهیا خواهد کرد.

کشف حیات در اقیانوس اروپا اثبات خواهد کرد که حیات استثنای زمین نبوده و قانونی جهان‌شمول در گیتی است. اطلاعات دریافتی این فضاپیما در دهه آینده در کنار رصدهای کیهانی در رصدخانه ورا روبین و پویش میراث کیهانی، بشر را به پاسخ این پرسش بنیادین نزدیک خواهد ساخت که آیا ما در کائنات تنهاییم یا خیر.

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
د
نوشته‌ی
دکتر سهراب کیهانی

روزنامه‌نگار حوزه‌ی علم و فضا؛ علاقه‌مند به روایت آدم‌ها و تغییراتی که فناوری در زندگی روزمره ایجاد می‌کند.

همه‌ی مطالب
مطالب پیشنهادی ماگ بیت

بیشتر از علم و فضا

مشاهده همه