رونمایی رسمی و کالبدشکافی فنی هایپرکار بوگاتی توربیون (Bugatti Tourbillon)؛ هیولای ۱۸۰۰ اسب بخاری با موتور V16 تنفس طبیعی کازورث، ۳ موتور الکتریکی ریماک و شاهکار ساعت‌سازی مکانیکی سوئیسی
کالبدشکافی جامع بوگاتی توربیون (Bugatti Tourbillon)؛ هیولای ۱۸۰۰ اسب بخاری با پیشرانه V16 تنفس طبیعی کازورث، سیستم هیبریدی ۸۰۰ ولت ریماک، آمپر مکانیکی ساعت سوئیسی و شتاب صفر تا صد ۲ ثانیه‌ای.
- کمپانی بوگاتی پس از دو دهه حکمرانی پیشرانه افسانه‌ای W16 با چهار توربوشارژر در مدل‌های ویرون و شیرون، از شاهکار جدید خود با نام بوگاتی توربیون (Bugatti Tourbillon) پرده‌برداری کرد. این هایپرکار با بهره‌گیری از یک پیشرانه تنفس طبیعی ۸.۳ لیتری V16 توسعه‌یافته توسط شرکت بریتانیایی کازورث با ردلاین هیجان‌انگیز ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه که ۱,۰۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند، به همراه سه موتور الکتریکی شارژپذیر طراحی‌شده توسط نابغه فناوری خودروهای الکتریکی، میت ریماک، مجموع قدرت را به ۱,۸۰۰ اسب بخار می‌رساند. توربیون با شاسی مونوکوک فیبر کربن کاملاً نوین، کلاستر آمپر مکانیکی آنالوگ الهام‌گرفته از پیچیده‌ترین ساعت‌های سوئیسی با ۶۰۰ قطعه تیتانیوم و یاقوت، سیستم تعلیق پرینت سه‌بعدی ارگانیک و آیرودینامیک فعال بدون نیاز به بال‌های حجیم و برهم‌زننده تناسبات بصری، شتاب صفر تا صد ۲.۰ ثانیه‌ای و بیشینه سرعت ۴۴۵ کیلومتر بر ساعت را ارائه می‌دهد.
- بررسی جامع ابعاد فنی و کاربردی توسط تحریریه ماگ بیت.
- پیش‌بینی اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت بر اکوسیستم فناوری.
پایان دوران کواد-توربو W16 و طلوع شاهکار تنفس طبیعی کازورث و ریماک
در تاریخ مهندسی خودرو، نام بوگاتی همواره تداعی‌گر شکستن مرزهای فیزیک و بازتعریف واژه «ناممکن» بوده است. در اوایل هزاره سوم میلادی، با مدیریت فردیناند پیئش، بوگاتی ویرون با موتور ۸.۰ لیتری W16 مجهز به چهار توربوشارژر و توان ۱۰۰۱ اسب بخار، شوکی بنیادین به دنیای ابرخودروها وارد کرد. این پیشرانه افسانه‌ای در بوگاتی شیرون به اوج تکامل رسید و با ارتقای قدرت به ۱۶۰۰ اسب بخار در نسخه سوپراسپرت ۳۰۰ پلاس، مرز تاریخی ۴۹۰ کیلومتر بر ساعت را درنوردید. با این حال، در عصری که سخت‌گیرانه‌ترین استانداردهای آلایندگی بین‌المللی و قوانین زیست‌محیطی اروپا تمامی خودروسازان را به سمت کوچک‌سازی حجم موتور و اتکای صرف به توربوشارژرها سوق داده است، معرفی یک هایپرکار کاملاً جدید چالش‌برانگیزترین مأموریت تاریخ این برند فرانسوی الاصل به شمار می‌رفت.
پاسخ بوگاتی به این چالش، نه پیروی کورکورانه از مد روز و نه قربانی کردن اصالت مکانیکی بود؛ بلکه تحت رهبری مدیرعامل جوان و آینده‌نگر، میت ریماک (Mate Rimac)، تصمیمی رادیکال و غافلگیرکننده اتخاذ شد: حذف کامل توربوشارژرها و بازگشت به ناب‌ترین فرم لذت رانندگی یعنی تنفس طبیعی (Naturally Aspirated)، اما در مقیاسی که جهان تاکنون به چشم ندیده است. هایپرکار جدید با نام بوگاتی توربیون (Bugatti Tourbillon) معرفی شد؛ عنوانی برگرفته از نام قطعه پیچیده و گران‌بهای ابداع‌شده توسط آبراهام لویی برگه در سال ۱۸۰۱ برای خنثی کردن اثر گرانش در ساعت‌های جیبی مکانیکی لوکس. این خودرو نشان داد که در کنار رقبای مدرن هیبریدی نظیر هایپرکار مک‌لارن W1 با ۱۲۷۵ اسب بخار قدرت و شاهکار پیست مارانلو یعنی فراری F80 هیبریدی با موتور V6 توربوشارژ، بوگاتی مسیری کاملاً منحصربه‌فرد، اشرافی و ابدی را برگزیده است.
کالبدشکافی قلب تپنده: پیشرانه ۸.۳ لیتری V16 با سمفونی ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه
در مرکز شاسی توربیون، شاهکاری از متالورژی و ترمودینامیک قرار گرفته است: یک موتور ۱۶ سیلندر با آرایش V و زاویه ۹۰ درجه به حجم دقیق ۸,۳۵۵ سی‌سی (۸.۳ لیتر) که با همکاری نزدیک مهندسان افسانه‌ای شرکت بریتانیایی کازورث (Cosworth) طراحی و ساخته شده است. این موتور با ردلاین سرسام‌آور ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه، نه تنها طویل‌ترین پیشرانه تولیدی تاریخ در میان هایپرکارهای قرن بیست و یکم است (با طولی معادل یک متر)، بلکه بدون نیاز به حتی یک توربوشارژر یا سوپرشارژر، به تنهایی قدرت خالص ۱,۰۰۰ اسب بخار و گشتاور خیره‌کننده ۹۰۰ نیوتن‌متر را به چرخ‌ها هدیه می‌دهد.
دستیابی به نسبت ۱۲۰ اسب بخار به ازای هر لیتر حجم بدون پرخوران در موتوری به این ابعاد، مستلزم بکارگیری متریال‌های فضایی و تلرانس‌های میکرومتری بوده است. میل‌لنگ یکپارچه تراش‌کاری‌شده با زاویه میل‌لنگ تخت، شاتون‌های تیتانیومی فوق‌سبک، پیستون‌های فورج‌شده با روکش الماس‌گونه DLC (Diamond-Like Carbon) و منیفولدهای ورودی هوای دوبل از جنس فیبر کربن کامپوزیت سبب شده‌اند تا وزن کل این نیروگاه ۱۶ سیلندر به رقم استثنایی ۲۵۲ کیلوگرم محدود شود. برای مقایسه، موتور W16 توربوشارژ شیرون با متعلقات اینترکولر و لوله‌کشی‌های سنگین وزنی بالغ بر ۴۰۰ کیلوگرم داشت؛ به این معنا که موتور توربیون با وجود افزایش حجم و افزایش طول، نزدیک به ۱۵۰ کیلوگرم سبک‌تر از پیشرانه قبلی است و واکنش پدال گاز در آن با تأخیر توربو صفر، در کسری از هزارم ثانیه و با ناله‌ای شبیه به خودروهای فرمول یک دهه ۹۰ میلادی پاسخ داده می‌شود.
سیستم الکتریکی سه‌موتوره ریماک و معماری ولتاژ بالای ۸۰۰ ولتی
در شرایطی که موتور درون‌سوز به تنهایی برای تبدیل هر خودرویی به یک هیولای بلامنازع کفایت می‌کند، بوگاتی با بهره‌گیری از تخصص بی‌رقیب کمپانی ریماک (خالق هایپرکار تمام‌برقی نورا)، سیستم محرکه الکتریکی سه‌گانه‌ای را در زیر پوسته توربیون ادغام کرده است. این سیستم از دو موتور الکتریکی سنکرون مغناطیس دائم با شار محوری بر روی محور جلو و یک موتور الکتریکی سوم که مستقیماً درون پوسته گیربکس ۸ سرعته دوکلاچه طولی در محور عقب تعبیه شده، تشکیل یافته است. هر یک از این موتورها توان خروجی ۲۵۰ کیلووات دارند؛ به این ترتیب محور جلو توانایی آزادسازی ۶۸۰ اسب بخار (۵۰۰ کیلووات) و موتور عقب توانی معادل ۳۴۰ اسب بخار را فراهم می‌سازند تا در مجموع توان بخش الکتریکی به تنهایی به ۸۰۰ اسب بخار برسد.
ترکیب همزمان قدرت ۱۰۰۰ اسب بخاری موتور V16 با ۸۰۰ اسب بخار توان الکتریکی، مجموع خروجی رعب‌آور ۱,۸۰۰ اسب بخار (۱,۳۲۴ کیلووات) و گشتاور کل فراتر از ۱,۸۰۰ نیوتن‌متر را در اختیار راننده قرار می‌دهد. انرژی الکتریکی این موتورها توسط یک پک باتری ۲۵ کیلووات‌ساعتی با معماری پیشرفته ۸۰۰ ولتی تأمین می‌شود که در ساختاری به شکل حرف T دقیقاً درون تونل میانی شاسی و در پشت صندلی‌های سرنشینان جانمایی شده است. این باتری مجهز به سیستم خنک‌کاری مستقیم غوطه‌ور در روغن دی‌الکتریک (Dielectric Direct Immersion Cooling) است که امکان دشارژ پایدار با توان بالا و شارژ فوق‌سریع را مهیا می‌سازد. به لطف این پک باتری، بوگاتی توربیون قادر است مسافتی بیش از ۶۰ کیلومتر را در مناطق شهری و بدون روشن شدن پیشرانه بنزینی در سکوت مطلق تمام‌الکتریکی بپیماید؛ ویژگی که حتی پیشرفته‌ترین سدان‌های الکتریکی نظیر پورشه تایکان توربو GT با سیستم تعلیق اکتیو راید و سوپراسپرت‌های برقی مسابقه‌ای مانند شیائومی SU7 اولترا با ۱۵۴۸ اسب بخار قدرت را در زمینه ترکیب دو دنیای بنزینی و الکتریکی به چالش می‌کشد.
شاهکار ساعت‌سازی اسکلتون سوئیسی: جاودانگی مکانیکی در عصر نمایشگرهای دیجیتال
یکی از برجسته‌ترین و هنرمندانه‌ترین ویژگی‌های بوگاتی توربیون که آن را فرسنگ‌ها فراتر از تمام خودروهای مدرن قرار می‌دهد، کابین و بخش نشان‌دهنده‌های آن است. میت ریماک و طراحان بوگاتی بر این باور بودند که نمایشگرهای دیجیتالی، صفحات لمسی بزرگ و پنل‌های OLED خودروهای امروزی پس از ده یا بیست سال از مد افتاده، کدر و قدیمی به نظر خواهند رسید؛ درست همانند مقایسه یک آیفون نسل اول با ساعت‌های مکانیکی نفیس سوئیسی پاتک فیلیپ یا واشرون کنستانتین که با گذشت یک قرن همچنان ارزش و شکوه اولیه خود را حفظ کرده‌اند. از این رو، در کابین توربیون هیچ نمایشگر دائمی بزرگی روی داشبورد وجود ندارد و همه چیز پیرامون یک کلاستر آمپر آنالوگ خارق‌العاده بنا شده است.
این پنل نشان‌دهنده ابزار دقیق، با همکاری ساعت‌سازان چیره دست در کشور سوئیس طراحی و دست‌ساز شده است. مجموعه این کلاستر از بیش از ۶۰۰ قطعه متحرک مکانیکی، چرخ‌دنده‌های اسکلتون باز، عقربه‌های ظریف تیتانیومی، بلبرینگ‌های مجهز به نگین‌های یاقوت سرخ و کبود صنعتی (Jeweled Bearings) تشکیل شده و توسط صفحات شفاف کریستال یاقوت ضد انعکاس محافظت می‌شود. کلاستر شامل سه دایره اصلی است: در دایره مرکزی، سرعت‌سنج عقربه‌ای آنالوگ تا عدد خیره‌کننده ۵۵۰ کیلومتر بر ساعت و دورشمار موتور تا ۱۰,۰۰۰ دور بر دقیقه بر روی یک محور کواکسیال تعبیه شده‌اند. دایره سمت چپ گیج‌های درجه حرارت روغن، آب، وضعیت باتری و فشار سوخت را نشان می‌دهد و دایره سمت راست عقربه‌های توان خروجی اسب بخار و وضعیت هیبریدی را نمایش می‌دهد. کل وزن این شاهکار ساعت‌سازی تنها ۷۰۰ گرم است و بر روی یک هاب فرمان ثابت (Fixed-Hub Steering Wheel) سوار شده است؛ به این معنا که با چرخاندن غربیلک فرمان، مرکز فرمان و کلاستر کاملاً ساکن و تراز باقی می‌مانند تا دید راننده به عقربه‌ها در هر زاویه‌ای بی‌نقص و بدون مانع باشد.
شاسی مونوکوک فیبر کربن T800، تعلیق پرینت سه‌بعدی ارگانیک و آیرودینامیک مخفی
برای مهار نیروی هیولای ۱۸۰۰ اسب بخاری و دستیابی به پایداری داینامیک در سرعت‌های نزدیک به ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت، مهندسان بوگاتی ساختار شاسی مونوکوک کاملاً جدیدی از فیبر کربن پیشرفته گرید فضایی T800 توسعه داده‌اند. در این ساختار، پوسته باتری ۸۰۰ ولتی نه به عنوان یک قطعه الحاقی، بلکه به عنوان عضوی ساختاری و یکپارچه در مونوکوک عمل می‌کند که سفتی پیچشی (Torsional Rigidity) خودرو را به سطحی بالاتر از شیرون می‌رساند. اما بزرگ‌ترین جهش مهندسی در بخش عقب نهفته است: بوگاتی با حذف کامل تیرک فلزی سنتی سپر عقب و ناحیه جاذب ضربه تصادف (Crash Beam)، دالان‌های غول‌پیکر دیفیوزر آیرودینامیکی فیبر کربن را به عنوان ساختار تصادف جذب انرژی طراحی کرده است. این نوآوری اجازه داده تا دیفیوزر بدون مانع از وسط بدنه آغاز شده و خلأ مکشی عظیمی را بدون نیاز به بال‌های هوایی اغراق‌آمیز ایجاد کند.
در بخش سیستم تعلیق، توربیون از فناوری پرینت سه‌بعدی ارگانیک شرکت Divergent (همان فناوری تحول‌آفرینی که در ابرخودروهای مدرن آزموده شده) بهره می‌برد. تمامی بازوهای کنترلی دوبل جناغی (Double Wishbone) جلو و عقب، اتصالات و سگ‌دست‌ها به وسیله الگوریتم‌های هوش مصنوعی طراحی زایشی (Generative Design) بهینه‌سازی شده و با پرینت سه‌بعدی پودر آلومینیوم گرید هوانوردی با ساختار مشبک داخلی توخالی تولید شده‌اند. این مهندسی موجب کاهش حیرت‌انگیز ۴۵ درصدی وزن سیستم تعلیق نسبت به شیرون شده است. در نتیجه این اقدامات رژیم وزنی سخت‌گیرانه، وزن خالص بوگاتی توربیون به رقم استثنایی ۱,۹۹۵ کیلوگرم رسیده است؛ یعنی علیرغم افزودن یک پک باتری ۲۵ کیلووات‌ساعتی، سه موتور برقی، اینورترها و سیستم‌های هیبریدی سنگین، وزن خودرو حتی سبک‌تر از بوگاتی شیرون قبلی است؛ معجزه‌ای مهندسی که نشان از نبوغ تیم فنی مشترک مولشایم و زاگرب دارد.
عملکرد فنی، شتاب، حداکثر سرعت و چشم‌انداز بازار ۲۵۰ دستگاهی
ارقام ثبت‌شده توسط بوگاتی توربیون مرزهای ادراک حسی را جابه‌جا می‌کند. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به لطف لانچ کنترل بی‌درنگ و گشتاور الکتریکی آنی موتورهای محور جلو، در تنها ۲.۰ ثانیه محقق می‌شود. در حالی که بیشتر سوپراسپرت‌های مطرح در شتاب‌گیری‌های بالاتر دچار افت تنفس می‌شوند، توربیون صفر تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را در زمانی کمتر از ۵.۰ ثانیه، صفر تا ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت را در کمتر از ۱۰.۰ ثانیه و صفر تا ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت را در کمتر از ۲۵ ثانیه ثبت می‌کند؛ رکوردی که حتی ابرخودروهای تنومند با مانورهای پیچیده چهارموتوره نظیر مرسدس بنز کلاس G برقی با قابلیت G-Turn را در عرصه مهندسی گشتاور به شگفتی وامی‌دارد.
بیشینه سرعت توربیون در حالت استاندارد به صورت الکترونیکی روی ۳۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است، اما با فعال‌سازی «کلید سرعت» اختصاصی بوگاتی (Speed Key) و زاویه‌بندی آیرودینامیک فعال بال عقب و ورودی‌های هوا، خودرو اجازه دستیابی به حداکثر سرعت باورنکردنی ۴۴۵ کیلومتر بر ساعت (۲۷۶ مایل بر ساعت) را پیدا می‌کند. تولید بوگاتی توربیون در کارخانه تاریخی مولشایم فرانسه به صورت دست‌ساز به تنها ۲۵۰ دستگاه محدود خواهد بود و تحویل نخستین نمونه‌ها با برچسب قیمت پایه ۳.۸ میلیون یورو (معادل بیش از ۴.۱ میلیون دلار پیش از اعمال مالیات و سفارشی‌سازی‌های اختصاصی) از سال ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد. بوگاتی توربیون صرفاً یک خودروی سریع دیگر نیست؛ این هایپرکار نمادی از پیوند تاریخ، اصالت ساعت‌سازی سوئیسی، جاودانگی مکانیکی و پیشرفته‌ترین دستاوردهای مهندسی برقی قرن بیست و یکم است که برای قرن‌ها در کلکسیون‌های تاریخ ماندگار خواهد بود.
بیشتر از خودرو
